در كتاب خرائج از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام روايت ميكند كه فرمود: شخص اعرابى متوجه مدينه شد كه دلائل امامت امام حسين عليه السّلام را امتحان كند. وقتى نزديك مدينه رسيد استمناء كرد و داخل مدينه گرديد «1» وقتى بحضور امام حسين مشرف شد آن حضرت به وى فرمود:
اى اعرابى! خجالت نميكشى در حال جنابت نزد امام خود مى‏آئى شما عرب‏ها هر گاه داخل ميشويد استمناء ميكنيد! اعرابى گفت: منظورى كه من براى آن آمده بودم معلوم شد. آنگاه رفت و پس از اينكه غسل كرد نزد امام حسين آمد و راجع به آنچه كه در قلب وى بود جويا شد.
( 1) استمناء يعنى انسان كارى بكند كه از او منى خارج شود. استمناء بطور كلى در دين مقدس اسلام حرام است. چه انسان با يكى از اعضاى خود اين عمل را انجام دهد و چه با بدن شخص ديگرى. عرق بدن كسى كه بوسيله استمناء جنب شود قبل از اينكه غسل كند بنا بر بعضى از فتواها نجس ميباشد و چون نجس است. پس اگر با آب گرمى كه عرق آور و قليل باشد غسل كند غسل او باطل است. زيرا بدن در موقع غسل بايد پاك باشد و ما فرض كرديم كه عرق جنب از حرام نجس است. بعضى از علماء فرموده‏اند: استمناء از گناهان كبيره است. وقتى از امام جعفر صادق راجع به استمناء جويا شدند فرمود:
 گناهى است بزرگ. راوى پرسيد؛ در كجاى قرآن نوشته استمناء حرام است؟ فرمود:
( در سوره مؤمنون، آيه- 7) كه ميفرمايد: فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ مترجم‏