الحياة با ترجمه احمد آرام    ج‏6 ص : 448
الإمام الصّادق «ع»: إنّ أمير المؤمنين «ع» أتي برجل عبث بذكره، فضرب يده حتّى احمرّت، ثمّ زوّجه من بيت المال. «1»
 (1) امام صادق «ع»: مردى را نزد امير المؤمنين «ع» آوردند كه با آلت خود [به قصد استمنا] به بازى پرداخته بود، پس دست او را [به منظور تربيت و تأديب‏] چند ضربه زد كه سرخ شد، سپس از بيت المال هزينه ازدواج او را تأمين كرد و به او زن داد.* تعزير اگر بنا هست اسلامى باشد، بايد اين چنين باشد، كه حاكم اسلامى واقعيّت زندگى و فقر و نيازمندى مردمان را از نظر دور نمى‏دارد، و غافل و بى‏توجّه به واقعيات زندگى و اقتضاى غرايز بشرى به تعزير آنان نمى‏پردازد، و آنان را در چنگال فقر بى‏بند و بارى آور و نادارى له‏كننده رها نمى‏كند.
 (1).« وسائل» 18/ 574.